۳۱ دسامبر ۲۰۲۵- گلوکز معمولاً توسط هورمون پانکراسی به نام انسولین در سطح پایینی در خون تنظیم و متابولیزه می شود. این هورمون پس از صرف غذا ترشح شده و باعث ورود قند به سلول ها می شود تا مورد استفاده قرار گیرد یا ذخیره شود.
اما در دیابت، سلول ها نسبت به انسولین مقاوم می شوند و این امر باعث افزایش سطح گلوکز در خون می گردد. در طول زمان، عدم کنترل قند خون می تواند در صورت مدیریت نادرست، به عوارض تهدیدکننده حیات منجر شود.
دو نوع دیابت وجود دارد: نوع ۱ که بیشتر در کودکان دیده می شود و نوع ۲ که در بزرگسالان شایع تر است. دیابت نوع ۱ ناشی از یک پاسخ خود ایمنی علیه سلول های بتای تولید کننده انسولین در پانکراس است و با عوامل ژنتیکی و محیطی ارتباط دارد.
دیابت نوع ۲ ناشی از افزایش مقاومت به انسولین است و با افزایش وزن، سبک زندگی کم تحرک و رژیم غذایی نامناسب مرتبط است. دیابت نوع ۲ در مردان شایع تر است، به ویژه در سنین ۳۵ تا ۵۴ سال؛ در این محدوده سنی، احتمال ابتلای مردان به دیابت دو برابر زنان است و معمولاً درBMI پایین تری بروز می کند.
تستوسترون و دیابت
هورمون آندروژنی تستوسترون در بلوغ مردان نقش حیاتی دارد. این هورمون باعث رشد عضلات و مو، تغییر صدا و تکامل اندام های تناسلی می شود. تستوسترون در طول زندگی مرد نیز اهمیت دارد و در تولید اسپرم و حفظ میل جنسی نقش ایفا می کند.
زنان نیز مقدار بسیار کمی تستوسترون تولید می کنند که به حفظ تعادل هورمونی کمک می کند، به ویژه پس از یائسگی.
پژوهش های اخیر نشان داده اند که بین این هورمون و دیابت نوع ۲ در مردان ارتباط وجود دارد؛ به طوری که سطوح پایین تستوسترون خطر ابتلا را افزایش می دهد. برعکس، در زنان سطوح بالای تستوسترون با افزایش خطر همراه است.
تستوسترون در توزیع چربی نقش دارد. دو نوع توزیع چربی وجود دارد:
· چربی زیرپوستی (در سطح پوست)
· چربی احشایی (اطراف اندام ها)
دیابت نوع ۲ ارتباط مستقیمی با افزایش چربی احشایی دارد. پژوهش ها نشان داده اند که کاهش تستوسترون در مردان می تواند چربی احشایی را افزایش دهد و خطر دیابت نوع ۲ را بالا ببرد.
این موضوع نگران کننده است زیرا یک ششم مردان سطح تستوسترون پایینی دارند که منجر به کاهش توده عضلانی، افزایش ذخیره چربی و افزایش چشمگیر خطر دیابت می شود.
عوارض دیابت در مردان و زنان
بیشتر علائم دیابت در مردان و زنان مشابه است؛ از جمله تشنگی مداوم، ادرار زیاد، خستگی، سرگیجه و کاهش وزن.اما برخی علائم در مردان شایع تر است، مانند کاهش توده عضلانی و عفونت قارچی تناسلی.
در زنان نیز علائمی مانند عفونت قارچی واژن، عفونت های ادراری و سندرم تخمدان پلیکیستیک بیشتر دیده می شود.
اگر دیابت به درستی مدیریت نشود، می تواند به عوارض جدی مانند قطع عضو، نوروپاتی، رتینوپاتی، بیماری قلبی–عروقی و بیماری کلیوی منجر شود .۴۵ درصد از مردان مبتلا به دیابت دچار اختلال نعوظ می شوند که ناشی از آسیب عصبی، عضلانی و عروقی است .اما زنان مبتلا به دیابت احتمال بسیار بیشتری برای ابتلا به بیماری قلبی، بیماری کلیوی و افسردگی دارند. در مجموع، این موضوع دیابت را برای زنان تهدید کننده تر از مردان می کند.
چالش اضافی زنان مبتلا به دیابت، یائسگی است. ترکیب دیابت با تغییرات هورمونی یائسگی می تواند باعث افزایش بیشتر قند خون، افزایش وزن و مشکلات خواب شود و در نتیجه خطر عوارض جدی را افزایش دهد.
جمع بندی
به طور کلی، مردان می توانند در شاخص توده ی بدنی پایین تر به دیابت مبتلا شوند و با عوارضی مانند اختلال نعوظ و کاهش توده عضلانی رو به رو شوند؛ یکی از دلایل احتمالی آن کاهش تستوسترون در سنین بالاتر است، اما زنان مبتلا به دیابت با پیامدهای جدی تر مانند خطر بالای بیماری قلبی مواجه هستند. بنابراین، دیابت هر جنس را به شکل متفاوتی تحت تأثیر قرار می دهد و می تواند به عوارض مهم و تغییردهنده زندگی منجر شود.
منبع:
https://www.news-medical.net/health/Diabetes-in-Men-versus-Women.aspx